Pinokio - streszczenie szczegółowe - klp.pl
Streszczenia i opracowania lektur szkolnych klp klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Pinokio dociera na wyspę Pracowitych Pszczół i znów spotyka Wróżkę
Po burzliwej nocy na morzu Pinokio ujrzał przed sobą wyspę. Udało mu się tam dostać. Spytał przepływającą rybę – delfina czy znajdzie na wyspie coś do zjedzenia, a także o los swego ojca. Delfin wspomniał o wielkim na pięć pięter rekinie, który grasował w okolicy. Trafił do Kraju Pracowitych Pszczół, gdzie każdy z mieszkańców miał pilne zajęcie. Stwierdził, że nie urodził się do pracy. Poprosił węglarza o wsparcie, a ten oferował mu zapłatę w zamian za pomoc w pchaniu wózka – Pinokio oburzył się. Podobnie postąpił murarz i jeszcze wiele innych osób, które radziły, by pajacyk zapracował na jedzenie. W końcu pomógł pewnej kobiecie zanieść dzban z wodą w zamian za obietnicę jedzenia. Okazało się, że to Wróżka o Błękitnych Włosach.

Pinokio obiecuje Wróżce, że będzie grzeczny i zacznie się uczyć, bo jest zmęczony byciem pajacykiem i chce stać się prawdziwym chłopcem
Wróżka wytłumaczyła, że nie jest już dziewczynką a dorosłą kobietą. Pinokio także chciałby urosnąć. Kobieta obiecała, że stanie się prawdziwych chłopcem, jeśli będzie się zachowywał jak wychowane dziecko. Pajacyk przyrzekł poprawę. Wróżka powiedziała, że odnajdzie swego ojca, a ona zostanie jego mamą. Pinokio niechętnie godzi się na chodzenie do szkoły, jednak nie chciał zdobyć zawodu, bo praca go męczy. Wróżka wytłumaczyła, że lenistwo to choroba i każdy musi pracować. Chłopczyk obiecał, że będzie pracował, bo nie chce już dłużej być pajacykiem.

Pinokio idzie z przyjaciółmi na brzeg morza, żeby zobaczyć straszliwego rekina
W szkole inni chłopcy naśmiewali się z Pinokia i robili mu figle. Jednak dzięki twardym ciosom zyskał ich uznanie i szacunek. Uczył się pilnie, co zauważył nawet nauczyciel, a jedynym mankamentem było to, że miał zbyt wielu przyjaciół. Przed złym towarzystwem przestrzegała go Wróżka. Pewnego dnia niepomny ostrzeżeń zdecydował się iść z kolegami zamiast na lekcje to na brzeg morza, gdzie podobno ukazał się wielki rekin.

Wieka bitwa między Pinokiem i jego towarzyszami. Jeden z nich zostaje ranny a Pinokio aresztowany
Okazało się, że chłopcy zakpili sobie z niego i żadnego rekina nie było. Była to zemsta za to, że Pinokio dobrze się uczył. Uważali go za pyszałka i postanowili sprawić mu lanie. Rozpoczęła się bójka. Chłopcy bali się ciosów marionetki i rzucali w nią podręcznikami. Wielki krab próbował przywołać ich do porządku, jednak Pinokio go zganił. Jeden z chłopców rzucił ciężką książką i trafił zamiast pajacyka innego kolegę - Eugeniusza, który zemdlał. Inni towarzysze rozbiegli się, przy rannym pozostał tylko Pinokio. Karabinierzy stwierdzili, że to on jest winny tragedii i aresztowali go. Ten po drodze wymknął się, a jego tropem pobiegł prędki mastyf - Alidoro.

Pinokio zostaje wzięty za rybę i grozi mu usmażenie na patelni
Pies już prawie dogonił Pinokia, gdy ten wskoczył do morza. Alidor wpadł do wody także. Okazało się, że nie umie pływać. Pinokio po wielu wahaniach pomógł mu, jednak sam pozostał w wodzie bojąc się psa. Gdy dopływał do plaży okazało się, że został złapany w wielką sieć. Na brzegu ujrzał rybaka, który wydawał się morskim potworem. Mężczyzna przypominający jaszczurkę wyjmował z sieci kolejne ryby ciesząc się na smaczny obiad. Pinokia wziął za kraba. Gdy ten przekonywał go, że jest pajacykiem rybak dał mu do wyboru sposób, w jaki chce być przyrządzony. Trafił z innymi rybami do cebrzyka, a następnie został obtoczony w mące.

Pinokio wraca do domu Wróżki, która obiecuje mu, że następnego dnia przestanie być pajacykiem i stanie się chłopcem. Wspaniałe przyjęcie z kawą z mlekiem ma uświetnić to wydarzenie
Nagle do jaskini rybaka wbiegł głodny pies. Okazało się, że to Alidoro, który słysząc piskliwy głos Pinokia porwał go i uciekł. Znalazł jaskinię, idąc za zapachem smażonych ryb. Pinokio pożegnał się z psim przyjacielem. W drodze z rozmowy ze starym rybakiem dowiedział się, że Eugeniusz wyzdrowiał, jednak o uderzenie go posądzany jest niejaki Pinokio. Dostał od niego do ubrania starą torbę po chmielu.

W nocy dotarł do domu Wróżki i po wielu wahaniach zapukał. Na czwartym piętrze odezwał się ślimak, który obiecał mu otworzyć. Mijały godziny a Pinokio mókł na deszczu i chłodzie. Po dziewięciu godzinach o świcie ślimak mu otworzył, jednak chłopiec, pragnąc zastukać do drzwi, kopnął w nie tak mocno, że jego noga utkwiła w wejściu. Ślimak, który nie chciał budzić Wróżki, po ponad trzech godzinach przyniósł mu jedzenie. Okazało się jednak sztuczne, a Pinokio zemdlał. Obudził się na kanapie. Wróżka kolejny raz mu wybaczyła. Do końca roku szkolnego Pinokio był najpilniejszym uczniem. Opiekunka postanowiła na jego cześć urządzić przyjęcie, podczas którego miał się stać prawdziwym chłopcem.

Pinokio, zamiast stać się chłopcem, ucieka razem ze swoim przyjacielem Knotem do Krainy Zabawek
Pajacyk wyszedł z domu, by roznieść zaproszenia. Nie mógł znaleźć jednak najdroższego przyjaciela – ladaco i urwisa Romea, którego wszyscy nazywali Knotem. Gdy w końcu go spotkał, ten oznajmił, że wybiera się do cudownej Krainy Zabawek. Nie ma tam szkoły, w tygodniu jest sześć sobót, a wakacje trwają cały rok. Knot przekonywał Pinokia, by został z nim jeszcze chwilkę, chociaż pajac przyrzekł Wróżce, że przed zmrokiem będzie w domu. Wciąż mamiły go zapewnienia o cudownej krainie. Został z Knotem, aż do przyjazdu wozu, który miał go zabrać na miejsce.

Po pięciu miesiącach zabawy Pinokio budzi się i stwierdza, że czeka na niego wielka niespodzianka
Po chłopców przyjechał wóz zaprzężony w dwanaście par osłów o różnej maści. Na nogach miały sznurowane buciki. Woźnicą był gruby, uśmiechnięty człowieczek z twarzą jak jabłko. W wozie siedziało już wielu stłoczonych chłopców, podekscytowanych celem podróży. Woźnica spytał Pinokia czy z nim pojedzie, a ten początkowo odmówił, jednak namawiany przez setkę chłopców ugiął się i zdecydował wyruszyć wraz z nimi. W związku z brakiem miejsca próbował wsiąść na jednego z osłów, jednak za każdym razem był strącany. Za karę woźnica odgryzł mu kawałek ucha. Po drodze Pinokiowi wydawało się, że słyszy szept przestrzegający go przed podróżą i porzuceniem nauki, jednak woźnica zbagatelizował ten fakt.
O świcie wóz dotarł do Krainy Zabawek, którą zamieszkiwali wyłącznie chłopcy od ośmiu do czternastu lat. Wszyscy malcy beztrosko bawili się w ulubione gry i zabawy. Na zabawie mijały im dni i tygodnie.

Pinokio zauważa, że ma ośle uszy. Wkrótce zamienia się w osła i zaczyna ryczeć
Po pięciu miesiącach pewnego ranka Pinokio zauważył, że jego uszy przypominają uszy osła. Zaniepokojony jego krzykami sąsiad – suseł, stwierdził, że chłopiec ma oślą gorączkę. Powiedział, że wkrótce zamieni się w osła, podobnie jak inni leniwi chłopcy, którzy mnie cierpią książek, szkół i nauczycieli. Pinokio z bawełnianym workiem na głowie postanowił odszukać Knota – gdy go zastał w domu on także miał zakrytą głowę. Chłopcy umówili się, że jednocześnie pokażą swoje uszy – na ich widok wybuchli śmiechem. Gdy śmiali się nagle ich ręce zmieniły się w nogi, a twarze wydłużyły się – zamiast płaczu i krzyku zaczęli ryczeć jak osły.

Pinokio, który stał się osłem, zostaje kupiony przez właściciela cyrku, który chce nauczyć go pokazywać sztuczki. Okulawiony zostaje sprzedany człowiekowi, który chce zrobić bęben z jego skóry
Pojawił się woźnica, który wyczesał je i zabrał na targ. Pinokia kupił właściciel cyrku. Poczęstował go słomą i sianem, a gdy ten wybrzydzał zdzielił go batem. Z głodu najpierw zjadł słomę, a potem siano. Właściciel oznajmił, że będzie go uczył cyrkowych sztuczek. Tresura trwała trzy miesiące. Ogłoszono premierę przedstawienia. Wszyscy pragnęli obejrzeć tańczącego osła – Pinokia. Dyrektor cyrku zachwalał jego zdolności, a następnie zaczął się występ. Na widowni Pinokio dostrzegł Wróżkę, jednak gdy chciał zawołać rozległ się tylko ryk. Zrozpaczony przestał wykonywać polecenia, potknął się skacząc przez obręcz i okulał. Dyrektor szybko się go pozbył sprzedając mężczyźnie, który potrzebował skóry z osła na bęben. Nowy właściciel wrzucił go do wody, by utonął.

Pinokio zostaje wrzucony do morza, ogryziony przez ryby i znowu staje się pajacykiem. Płynąc na ląd, zostaje połknięty przez straszliwego rekina
Gdy mężczyzna wyciągnął osła, ku swemu zdziwieniu ujrzał bardzo żywego pajacyka. Pinokio opowiedział staruszkowi swą historię. Zakończył ją opowieścią o tym, jak wysłane przez jego mamę – Wróżkę ryby ogryzły w morzu ciało osła, uwalniając Pinokia. Mężczyzna chciał odzyskać swoje cztery grosze, które dał za kulawego osła i postanowił sprzedać marionetkę jako drewno na opał, jednak Pinokio wskoczył do morza i odpłynął.

Na morzu ujrzał skałę, na której beczała koza o błękitnej sierści. Gdy był w połowie drogi do niej pojawił się wielki rekin nazywany „Atyllą morza” i mimo wysiłków pajacyka połknął go. Pinokio ocknął się w ciemnościach. Zaczął wzywać pomocy, jednak odezwał się tylko tuńczyk, który został połknięty razem z nim. Stwierdził, że dolą ryby jest umrzeć pod wodą i stwierdził, że będzie czekał, aż zostanie strawiony. W oddali Pinokio ujrzał światełko.

W brzuchu rekina Pinokio spotyka… kogo? Przeczytajcie ten rozdział, kochane dzieci, a dowiecie się
Gdy zbliżył się do światła zobaczył zastawiony stół ze świeczką, przy którym siedział starzec jedzący surowe ryby. Pinokio poznał w nim Dżeppetta i rzucił mu się na szyję. Opowiedział mu o wszystkich przygodach od chwili sprzedaży elementarza. Jego ojciec został połknięty przez rybę przed dwoma laty. Udało mu się przeżyć, ponieważ wieka ryba połknęła statek pełen zapasów, które teraz kończyły się. Pinokio postanowił uciec z wnętrza ryby i uratować siebie i ojca. Pierwsza próba wyjścia przez jego paszczę nie udała się, bo rekin kichnął, jednak za drugim razem udało się opuścić cielsko śpiącego rekina. Pinokio wziął ojca na barana i odpłynął.

Pinokio wreszcie przestaje być pajacykiem i staje się prawdziwym chłopcem
Dżeppetto bał się, bo nie widział nigdzie brzegu, jednak Pinokio pocieszał go. Wkrótce sam zaczął tracić siły. Nagle w wodzie pojawił się tuńczyk, który wziął przykład z Pinokia i uratował się. Z wdzięczności pomógł ludziom i na grzbiecie dobił z nimi do brzegu. Po krótkim marszu Dżeppetto i pajacyk ujrzeli dwóch żebraków – Kota i Lisa, który z biedy sprzedał nawet swą kitę. Pinokio nie dał się oszukać fałszywym przyjaciołom.
Na końcu drogi wędrowcy ujrzeli słomianą chatkę. Po wejściu do niej na belce ujrzeli Gadającego Świerszcza. Ten przypomniał chłopcu jego dawne złe zachowanie. Powiedział, że chatkę ofiarowała mu koza o błękitnej sierści. Pinokio położył ojca na sianie, a sam udał się do wieśniaka Jana po szklankę mleka. By ją dostać musiał wyciągnąć ze studni sto wiader wody. Dowiedział się, że wodę wcześniej ciągnął osioł, jednak z głodu i ciężkiej pracy umiera. Pinokio rozpoznał w nim Knota, jednak ten zmarł.
Pinokio przez ponad pięć miesięcy pracował u wieśniaka wyciągając wodę, nauczył się też wyplatać koszyki, które sprzedawał by zapewnić sobie i ojcu godziwy byt. Wieczorem uczył się czytania i pisania.

Powodziło mu się coraz lepiej. Gdy pewnego dnia udał się na targ spotkał ślimaka Wróżki, który poinformował go, że jego pani leży chora bez grosza w szpitalu. Pinokio oddał mu wszystkie oszczędności i postanowił od tej pory zarabiać na ojca i na matkę. W nocy przyśniła mu się Wróżka, która powiedziała, że chłopcy, którzy opiekują się swymi rodzicami zasługują na pochwałę nawet, jeśli nie są do końca wzorowi. W tym momencie Pinokio obudził się i przekonał się, że jest żywym chłopcem. Jego pokój zmienił się nie do poznania, a w portfelu było pięćdziesiąt złotych monet. Dżeppetto odmłodniał i znów mógł pracować jako stolarz. Zapewnił, że to zasługa Pinokia, który ze złego chłopca zmienił się w dobrego. Kukła pajaca pozostała na pamiątkę bezwiednie oparta o krzesło.


strona:   - 1 -  - 2 - 

Polecasz ten artykuł?TAK NIEUdostępnij


  Dowiedz się więcej
1  Streszczenie „Pinokia” w pigułce
2  Pinokio – skrócony plan wydarzeń
3  Carlo Collodi - biografia



Komentarze: Pinokio - streszczenie szczegółowe

Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)
Imię:
Komentarz:
 





Streszczenia książek
Tagi: